TC Tebodin
5e Lustrum

25-JARIG JUBILEUMTOERCLUB TEBODIN 

En dan is het zover. De Toerclub van Tebodin viert zijn 25-jarig jubileum. Wat geweldig. Het bestuur kon dat jubileum niet zo maar voorbij laten gaan. Wie of wat haalt in deze tijd zijn 25-jarig jubileum?

En dan gaan we. Eerst vroeg op. op vrijdag 18 mei werd iedereen al vroeg – om kwart voor negen - verwacht bij onze voorzitter Jan de Koekkoek. Bij aankomst waren zij al op. men had de voortuin van voldoende water voorzien. Jan had een goede vooruitziende blik. Giet voldoende water over de plantjes, dan hebben wij goed weer. En dat kregen we ook. We hebben het geweten. Het was overal ontzettend druk. Het was in België een zogenaamde brugdag. Velen hadden vrij. En met het warme weer, U kunt het wel raden.

Toen de laatste familie in de bus gestapt waren vertrokken we om negen uur richting de eerste koffiestop, in België, bij het eerste café/restaurant net over de grens. Koffie met gebak. Dat is vaste prik bij de wielerclub. Een goede bodem is erg belangrijk. Dan verder België in. We belandden tegen twaalf uur bij het Atomium in Brussel. Wat een rij mensen stond daar? Bij navraag bleek dat zij ook het Atomium wilden bezoeken. Zij zouden minstens anderhalf uur in de rij staan alvorens zij de bollen in konden. Dat gold ook voor ons. Reserveren kende men hier niet. Dan maar wachten? Nee hoor. Jan had een alternatief. Daar had hij al over gebeld. Het fietsmuseum van Eddy Merckx. Helaas. Dat was vandaag dicht. I.v.m. de brugdag. Niet getreurd. Jan is niet te pakken. Hij is wel wat gewend. Dan maar naar Oudenaarden. Daar is ook een fietsmuseum. En wel over de Ronde van Vlaanderen. Geweldig interessant. Je kon hier je fietsenergie kwijt en het opnemen tegen bekende fietsers. Veel artikelen van ex-wielrenners stonden hier uitgestald. Veel shirtjes. Er was ook een zeer amusante film te zien over die Ronde. Met veel bergjes en natuurlijk ook enkele valpartijtjes. Wat wil je op die smalle weggetjes in Vlaanderen, al of niet over de bekende kasseien. Wie heeft niet de weg naar de Muue van Geraardsbergen gezien?

Het was nu al vrij aardig in de middag. En de bus bracht ons naar ons hotel in Gent, het Campanile hotel. Daar zouden we twee nachten verblijven. Na wat opfrissen konden we aansluiten aan tafel voor het gezamenlijke diner. Regelmatig hoorden we dat één of twee drankjes gratis waren. Dat was hier ook zo. We boften ook nog. Er was er een jarig. En die trakteerde. Het eten was goed; en de drank ook. Daarna nog wat gezellig gezeten aan de bar, en natuurlijk oude herinneringen opgehaald.

O ja, dat was ik bijna vergeten. Ergens onderweg op de autoweg vertelde Jan enkele leuke – en soms ook een minder leuke – herinneringen uit het verleden; vooral over de lustrumreisjes. De leden, en vooral de oudste leden, hebben samen toch heel veel leuke activiteiten meegemaakt. Regelmatig werd het verhaal van Jan aangevuld, met eigen impressies. Er werd vaak gelachen; velen herkenden de voorvallen.

Wij logeerden in een hotel aan de rand van Gent. De chauffeur kon ons na het diner wel nog naar Gent brengen, maar terug moesten we zelf regelen. Hij zat aan zijn taks. Niemand had hierin zin. De jaartjes gaan ook voor de fietsclub tellen!?

Na een goede nachtrust stond even voor achten het ontbijt voor ons klaar. Brugge stond vandaag op het programma. Een bezoek aan een zeer oude stad met veel bezienswaardigheden. Daarom had het bestuur gezorgd voor een gids. Maar eerst bracht de bus ons naar een restaurant, op het water. Ja, de koffie met gebak stond hier op het  programma. Vaste prik van de toerclub. Velen namen hier een Brugse wafel, al of niet met slagroom. Een gids leidde ons langs de voornaamste en leukste plekjes van Brugge. Na twee en half uur zette de gids ons af op de Markt, waar we gelegenheid hadden voor een korte lunch. Want rond twee uur moesten we bij een bierbrouwerij zijn; voor een rondleiding. Gelukkig was die wel gereserveerd. Ook vandaag was het overal erg druk. De Belgen weten wat uitgaan en Vrije dagen betekent. Na een uitgebreide rondleiding kwamen we terecht op het dak, na zo’n 220 treden omhoog. Wat een geweldig uitzicht hadden we hier over Brugge. Gelukkig kregen we het gratis biertjes pas aan het einde van de rondleiding, want anders? Aan het einde konden we genieten van een lekker Brugs biertje: Brugse Zot. Ze brouwden het op verschillende sterkten. Wat heerlijk was dat. Met een biertje in het zonnetje. Wat dat zonnetje hadden we vandaag ook weer zeer goed getroffen. Het programma voor vandaag was hiermee nog niet ten einde. Het bestuur had ook nog een boottocht door Brugge geregeld. Net of een wandeling door de stad niet genoeg, konden we de stad ook nog vanaf het water bewonderen. Maar nee hoor. Dit deel van het programma ging niet door. Weer die lange rij. Brugdag! Daar had niemand zin in. Daarom ging iedereen zijn eigen weg door de stad, van terrasje naar terrasje om dan uiteindelijk bij het restaurant Minnewater voor het diner te arriveren. Wat is dat toch amusant. Zo samen met de club dineren. Dan leer je elkaar pas goed. De chauffeur was bij ons. Hij moest ons op tijd naar het hotel brengen. Want wielrenners houden ook van andere sporten, zo bijvoorbeeld van voetballen. En vanavond was er de UEFA-cuffinale. Dat wilde iedereen zien. En dat gebeurde ook. Samen hebben we in het hotel onder het genot van een drankje naar het voetbal gekeken. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat niet iedereen de wedstrijd afgekeken heeft. Dat zijn zij niet alleen geweest. Waarschijnlijk hebben meerderen het eind-signaal niet gehaald. Toch hebben wij ons vermaakt. Zo samen met ons clubje.

Nog een klein anekdote dat opeens de bus doorging. Als je zo over de autoweg rijdt, zie je van alles. Er gebeurt ook van alles. Wat menigeen die dagen zich afvroeg: hoe is het bij het volgende lustrum. Wie is er dan nog bij de club. Dat praatje kwam wel enkele keren bovendrijven. Zeker toen een bus voorbijreed waar niemand in zat. ‘Is dat de bus voor het volgende lustrum?’, hoorde men toen.

Dan weer naar bed. Goede nachtrust en op tijd op voor de derde dag van ons zilveren lustrum. Na onze bagage ingeladen te hebben, reden we naar Antwerpen, naar de Vogeltjesmarkt. Helaas zijn er nog weinig dieren te vinden op deze zondagse markt. Het was er erg druk. Je kon er van alles kopen. Oude herinneringen werden opgehaald. Wij hebben hier aan de Vogeltjesmarkt verschillende weekenden in een studio gelogeerd. Aan het begin van de middag moesten we bij de bus zijn, die ons vervolgens naar de rondvaartboot bracht. Jan had veel georganiseerd. Ze hadden veel programmapunten. En een van de laatste was een rondvaart door de haven van Antwerpen. Een gids vertelde ons het een en ander over deze haven. Zij is de tweede grootste van Europa en de tiende van de wereld. Er ligt hier ontzettend veel spoorrails; zo’n 1100 km; het beslaat een derde van het gehele Belgische spoorwegnet. We hebben bijna drie uur door de haven gevaren; 35 km. Zo tegen half zes zat iedereen weer in de bus en vertrokken we huiswaarts. Niet rechtstreeks. Ja, eten moesten we nog. Jan had weer een voortreffelijk restaurant geregeld; nu in Montfoort. Voortreffelijk.

Aan het einde werden de organisatoren – het bestuur – Jan – natuurlijk geprezen voor deze voortreffelijk reis. Waar halen ze het geld vandaan? Het was geweldig. Op naar de volgende fietstocht en het volgende lustrum.